در این تصویر یک نمای گرافیکی از کاوشگر مریخ ۲۰۲۰ را می بینید.
فضاپیمای جونو ناسا جمعه گذشته پنجمین پرواز نزدیک خود از کنار غول گازی مشتری را انجام داد تا داده های بیشتری را از جو این سیاره، ساختار داخلی و میدان مغناطیسی آن بدست آورد.
هشتم اردیبهشت روز نجوم ۹۶ در گنبد مینا با حضور علاقمندان به نجوم برگزار شد.
در مشاهدات جدید احتمال کشف حیات در اقمار انسلادوس (زحل) و اروپا (مشتری) افزایش یافت. عکس: طرح ساختار داخلی انسلادوس
هر یک از ستارگانی که در یک شب صاف در آسمان رویت می کنیم شگفتی‌ مخصوص به خود را دارند. اما به تازگی ستاره‌ی بسیار کم فروغ به تیتر جنجالی اخبار فضایی مبدل شده. دانشمندان ناسا در تاریخ 22 فوریه سال جاری (4 اسفند ماه) اعلام کردند که موفق به کشف 7 سیاره‌ی زمین مانند پیرامون ستاره‌ی "TRAPPIST-1" در فاصله‌ی کمتر از 40 سال نوری شده‌اند.  به نظر می‌رسد که تعداد قابل توجهی از سیارت این منظومه در سطح خود توانایی ایجاد آب مایع را دارند و حتی ممکن است زیست پذیر باشند. با ما همراه باشید ...
سیاه چاله های ابر پر جرم با تعداد بسیار زیادی از کهکشان ها درهم آمیخته اند.این سیاه چاله ها اغلب درکهکشان های میزبان خود گسترده می شوند و حتی بر رشد کهکشان در طی زمان تاثیر می گذارند.آنها این توانایی را دارند که مقدار بسیار زیادی از گازها و گرد و غبارها را ببلعند و پرتوهای پر انرژی ای را در اطراف خود ایجاد کنند.
هنگامی که کهکشان ها تصادف کنند، نتیجه کوتاه و غیر قابل دیدن نیست. چنین رخدادی تنها هرچند میلیارد سال یکبار اتفاق می افتد( و میلیون ها سال طول می کشد تا کامل شود.) که در واقع از دید کیهانی بسیار عادی است. و یکی از چشمگیر ترین رویداد ها که بسیار جالب هم هست تکه تکه شدن ستاره ها توسط سیاهچاله ها می باشد( SMBH) که این هم تقریبا عادی است.
این نوار رنگارنگ از ستاره ها، گاز و غبار در واقع یک کهکشان مارپیچی به نام NGC 1055 در صورت فلکی نهنگ است.
قطب شمال زحل در مرکزحیطه خود قرار دارد، در اطراف  آن ابرها در حال چرخش هستند که توسط بادهای سریع رانده می شوند، اقمار زحل به دور آن در حال چرخش هستند و ذرات کوچک بیشماری در روی حلقه شکل گرفته اند.
در سال 1996، چیزهای قابل توجهی در ناسا اتفاق افتاد، برادران دوقولو،اسکات و مارک کلی در ناسا پذیرفته؛ مارک به عنوان خلبان شاتل و اسکات برای عملیات فنی بر روی زمین، و در نهایت هر دو برادر در ناسا فضانور شدند.
سیاره مریخ اغلب به دلیل شباهت هایش با سیاره ی ما،به عنوان "همزاد زمین" درنظر گرفته می شود.هر دو سیاره ی خاکی هستند، کلاهک های یخی و قطبی دارند و هر دو (روزگاری) جو زیست پذیر و آب ِ مایع بر روی سطح خود داشته اند. اما از طرف دیگر،این دو کاملا متفاوت هستند.اما هنگام بررسی اتمسفرها و اقلیم هایشان، مریخ واقعا جدا از زمین رده بندی می شود.
تلسکوپ فضایی هابل که در سال ۱۹۹۰ پرتاب شد، منبع اطلاعاتی درباره جهان ما در طول ۲۷ سال گذشته را فراهم کرد. برخی از این اکتشافات نیازمند پنج ارتقا سیستم بودند.
همه سیاهچاله های شناخته شده به دو نوع تقسیم می شوند: سیاهچاله های کوچک با جرمی به اندازه چند خورشید و سیاهچاله های ابرپرجرم با جرم برابر با میلیون ها خورشید. دانشمندان انتظار دارند سیاهچاله هایی با جرم متوسط یعنی ۱۰۰ تا ۱۰۰۰۰ برابر خورشید نیز وجود داشته باشند.
عکس بالا و توضیحات عجیب آن در شبکه های اجتماعی بارها منتشر شده است. برای پاسخ به این شایعه متن زیر را بخوانید.
​​​​​​​مطالعات جدید درباره هاله کم نور فتون ها اطراف کهکشان های جوان، اطلاعات بیشتری از چگونگی تشکیل کهکشان راه شیری در اختیار ما قرار می دهد.
ستاره شناسان می دانند که کهکشان ما پر از سیاره هاست، سیاره های سنگی هم اندازه زمین تا غول های گازی بزرگتر از مشتری. تقریبا هر کدام از این سیاره های فراخورشیدی به دور یک ستاره بالغ با یک سامانه ستاره ای تکامل یافته کشف شده اند.