با نزدیک تر شدن فضاپیمای افق های نو به کمربند کوییپر، وقت تست سیستم های آن فرارسیده است.
جایزه نوبل ۲۰۱۷ «برای دانشمندان آشکارساز Ligo و کشف امواج گرانشی»
در ژانویه 2016، محققان در رصدخانه لیزری تداخل سنج امواج گرانشی LIGO با اعلام اولین یافته های خود در خصوص امواج گرانشی تاریخ ساز شدند. این مرکز با حمایت بنیاد بین المللی علوم (NSF) و دانشگاهMIT ، نحوه مطالعه امواج گرانشی پیش بینی شده توسط نظریه کلی نسبیت اینشتین و علت ادغام سیاه چاله ها را کشف کرد.
وقتی که ستاره شناسان با دقت به جهان می نگرند، آنچه که می بینند، اغلب، بیش از حد درک انسان است. برای نمونه کهکشان های کم جرم را می توان مثال زد؛ کهکشان هایی به اندازه کسری از راه شیری ما.
همانطور که فضاپیمای کاسینی آخرین نگاه را به اطراف سامانه زحل می انداخت، این تصویر را از قمر غول پیکر تایتان ضبط کرد.
این تصویر حلقه های زحل توسط فضاپیمای کاسینی ناسا در تاریخ ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۷ گرفته شده است.
ماه فعال خشکی-اقیانوسی زحل، انسلادوس، در پشت سیاره غول پیکر در یک پرتره خالی از فضاپیمای کاسینی ناسا غرق می شود.
دیروز یکی از دوره های هیجان انگیز در اکتشافات فضایی به پایان رسید. فضاپیمای کاسینی پس از ۱۳ سال فعالیت در مدار سیاره، با شیرجه در جو زحل به بخشی از آن تبدیل شد.
امتیاز تصویر: NASA, JPL-Caltech, Space Science Institute
این تصویر از نیم کره ی شمالی زحل در تاریخ 13 سپتامبر 2017 توسط فضاپیمای کاسینی ناسا گرفته شده است.
این تصویر از حلقه A بیرونی زحل ، قمر دافنیس و امواجی را که در لبه های شکاف کپلر ایجاد میکند، نمایش می دهد.
این نما از حلقه ی A زحل یک پروانه ی تنها را نمایش میدهد- این طرح واره یکی از بیشمار اشکالی است که توسط قمرهای کوچک میان حلقه ها که تلاشی ناموفق برای باز کردن شکاف در حلقه ها داشته اند ایجاد شده است.
پس از  نزدیک به ۲۰ سال، فضاپیمای کاسینی ناسا، آخرین فصل از مأموریت هیجان انگیز خود را آغاز کرد: پایان بزرگ.
ستاره شناسان، در حال آماده شدن برای مشاهده ی ستاره ای هستند که پیرامون سیاهچاله ی بزرگ کهکشان مان می چرخد! تاکنون همه ی سوابق ثبت شده ی این ستاره با نظریه ی نسبیت عام منطبق بوده است.
تلسکوپ هابل ناسا،قمر مریخ را در حال چرخیدن به دور این سیاره ی سرخ مشاهده کرد.
دانشمندان با معرفی چهار طرح مفهومی قدرتمند از تلسکوپ های جدید که می توانند در سال ۲۰۳۰ راه اندازی شوند و با بهره گیری از پیشرفت هایی در زمینه اپتیک، آشکارسازها و دسترسی به موشک های بزرگ جدید مانند سامانه پرتاب فضایی ناسا، می توانند انقلابی در روش ستاره شناسان برای مطالعه سیارات، سیاهچاله ها، سیارات بالقوه قابل سکونت و کهکشان های اولیه در جهان، ایجاد کنند.
تصویر بالا کهکشان کوتوله NGC 5949 را نشان می دهد که در فاصله نسبتا نزدیکی از ما (حدود ۴۴ میلیون کیلومتر از ما) قرار دارد و یک همسایه کیهانی برای کهکشان راه شیری به حساب می آید.