آیا باید منتظر یک عصر یخبندان دیگر باشیم؟

خورشید به عنوان نزدیک ترین ستاره به زمین، یکی از پرطرفدار ترین سوژه‌ها برای تحقیق توسط دانشمندان است.

یکی از روشهای مطالعه دمای خورشید، بررسی نقاط سیاه رنگی است که بر روی آن قرار دارد و به لکههای خورشیدی معروف میباشند.

این لکهها، طول عمر بسیار کمی دارند و به دلیل فعالیتهای مغناطیسی شدید در خورشید به وجود میآیند.

تعداد و حتی مکان این لکهها وابسته به این است که خورشید در کجای دوره 11 سالهی خود-خورشید در یک دوره که نزدیک به 11 سال طول میکشد دمایش تغییر می کند-میباشد به طوری که در زمان اتمام این دوره، لکههای جدیدی در نزدیکی استوا ظاهر میشوند و با شروع دوره ی جدید، این لکهها بیشتر در موقعیتهایی بالاتر از خط استوا و با عرض جغرافیایی بیشتری تولید میشوند.

با این وجود در تمام مدت زمان این دوره، تعداد لکههای تولید شده تقریبا ثابت میباشد.

در اواسط قرن ۱۷ میلادی، یک یخ بندان رخ داده است که به آن "عصر یخ بندان کوچک" گفته میشود.

در حال حاضر خورشید در دوره شمارهی 24 قرار دارد و با وجود گرم شدن و بیشتر شدن فعالیتهای خورشید، تحقیقات و چندین مدل شبیه سازی شده، این احتمال را میدهند که با شروع دورهی بعدی-که تقریبا از سال 2020 میلادی می باشد-شاهد کم شدن تعداد لکههای خورشیدی و کاهش قدرت مغناطیسی خورشید خواهیم بود.

همچنین کمتر شدن میزان امواج فرابنفشی که از خورشید به زمین میرسد، میتواند یکی دیگر از عواملی باشد که باعث سرد شدن زمین می شود.

در حال حاضر اکثر محققان براین باورند که دمای زمین کم خواهد شد اما نه به اندازهای که کل آن یخ بزند و تقریبا هیچ یک از محققان به طور کامل مطمئن نیستند زیرا اکثر مدارکی که در اختیار داریم، نتیجه‌ی مدلهای شبیه سازی شده میباشد و باید منتظر تا 2 سال دیگر بمانیم تا ببینیم آیا شاهد این اتفاق خواهیم بود یا خیر!!