تحقیقات جدید نشان می‌دهد که  احتمالا سیاره ۹ درون منظومه شمسی شکل گرفته است

در ژانویه سال ۲۰۱۶ ستاره شناسان، مایک براون و کنستانتین باتیجین اولین شواهد را مبنی بر اینکه ممکن است سیاره دیگری در منظومه شمسی ما وجود داشته باشد، منتشر کردند که به نام سیاره ۹ شناخته شده است.

این باور وجود دارد که این بدنه فرضی در مداری در فاصله بسیار زیاد از خورشید می چرخد. از آن زمان، مطالعات بسیاری انجام شده است تا بتواند به این سؤال که سیاره ی 9 از کجا می تواند آمده باشد پاسخ دهد.

از آنجایی که برخی تحقیقات نشان می‌دهد که این سیاره، پس از شکل گیری در نزدیکی خورشید، به لبه منظومه شمسی انتقال پیدا کرده است، برخی دیگر بر این باورند که ممکن است یک سیاره بیابانی باشد که اوایل تاریخ منظومه ی شمسی شکل گرفته است. مطالعات جدیدی توسط تیمی از ستاره شناسان احتمال دوم را زیر سوال می برد، به هر حال به نظر می‌رسد که سیاره ۹ در نزدیکی خورشید شکل گرفت و در طول تاریخ از آن فاصله گرفت.

تحقیقات آنها تحت عنوان «آیا سیاره ۹ در ناحیه شکل گیری ستاره ناتال شکل گرفته است » به تازگی در اعلامیه ماهانه انجمن سلطنتی نجوم منتشر شد. هدایت تیم توسط دکتر ریچارد پارکر از دپارتمان فیزیک و نجوم شفیلد از کالج ETH در زوریخ  انجام شد. آنها شبیه سازی هایی انجام دادند که منجر به مشکوک شدن به نظریه شکل گیری سیاره ۹ توسط خورشید شد.

شش جرم دوردست شناخته شده در منظومه ی شمسی با مدارهایی منحصر به فرد فراتر از نپتون که همگی به طور رازآلودی در یک جهت هستند . ] این دیاگرام به وسیله ی شبکه ی جهانی تلسکوپ رسم شده است [

موجودیت سیاره ۹ (یا سیاره ایکس، برای کسانی که هنوز کامل اطمینان ندارند که پلوتو یک سیاره باشد) برای اولین بار در سال ۲۰۱۴ توسط ستاره شناسان چاد تروجیو و اسکات شپرد بر اساس رفتار غیرعادی جمعیت خاصی از TNO (trans-neptunian Object) مطرح شد. بر اساس مطالعاتی که در طی چندین سال انجام شده است، محدودیت هایی بر پارامترهای اصلی این سیاره به تدریج اعمال شدند.

 این باور وجود دارد که سیاره ۹ دارای یک مدار بسیار بیضوی به دور خورشید است که در فاصله ی متوسط (محور نیمه اصلی) حدود  700 واحد نجومی  و متغیر بین مقدار 200 واحد نجومی از محل حضیض (نزدیکترین نقطه به مرکز گردش جرم در روی مدار آن ) تا 1200 واحد نجومی در محل اوج (دورترین نقطه به مرکز گردش جرم در روی مدار آن ) می رسد.

طبق آخرین تخمین ها، دانشمندان معتقدند که شکل گیری کامل مدار سیاره ی 9 به دور خورشید، بین 10000  تا 20000 طول کشیده است. به همین دلیل بعید به نظر می رسد که سیاره 9 در محل فعلی خود شکل گرفته باشد. به همین خاطر ستاره شناسان بحثی بر سر این موضوع که سیاره ی 9 در نزدیکی خورشید شکل گرفته است یا اینکه از یک سیستم ستاره ای (منظومه) دیگر، در میلیون ها سال پیش، نشأت گرفته است همانطور که دکتر پارکر طی یک بیانیه ی دانشگاهی در دانشگاه شفیلد توضیح داد: «ما می دانیم که سیستم های سیاره ای همزمان با سیستم های ستاره ای شکل گرفته اند و وقتی ستاره ها خیلی جوان بودند در گروه هایی قرار داشتند که تعاملات بین ستاره های خواهر و برادر شایع است.
بنابراین محیطی که ستارگان از آن نشأت می گیرند، مانند منظومه ی ما، می تواند به طور مستقیم تحت تأثیر یک سیستم سیاره ای باشد اما این که ستارگان تحت تأثیر ستارگان دیگر یا سیارات دیگر باشند بیشتر مشهود بوده است.»

https://www.universetoday.com/wp-content/uploads/2017/07/Planet_Nine_animation-580x435.gif

دیاگرامی که فضای خالی بین مدارات سیارات منظومه ی شمسی را نشان می دهد. در واقع نزدیکی غیرعادی مدارات شش سیاره ی خیلی دور از هم KBO و در نهایت امکان وجود سیاره ی 9.


به خاطر مطالعه آن ها،  تیم به سمت شبیه سازی منظومه شمسی پیش رفت وقتی که هنوز در مرحله
“nursery” بود، در مراحل اولیه شکل‌گیری، هنگامی که فعل و انفعالات با ستارگان یا سیارات دیگر یک امر عادی شناخته می شود، تیم متوجه شد که حتی شرایط برای گرفتن سیارات آزاد شناور کاملا مساعد است ولی احتمال اینکه سیاره ۹ تصرف شده باشد کم است.

در مجموع، شبیه سازی گروه نشان می دهد با مداری همانند سیاره ۹، تنها ۵ یا ۱۰ سیاره از میان ۱۰۰۰۰ سیاره در ابتدای زمان شکل گیری منظومه شمسی جذب شده اند. به اختصار احتمال اینکه سیاره ۹ از یک منظومه دیگر گرفته شده باشد ۱ از ۲۰۰۰ است که مانند یک شانس بزرگ در یک شرط بندی است. همان طور که دکتر پارکر بیان کرد: «در این قسمت، نشان داده ایم که سیارات محصور داخل مدار اصلی سیاره نهم غیر قابل دسترسی هستند. ما  ایده ی وجود سیاره نهم را رد نکرده ایم اما گفتیم که باید در اطراف خورشید شکل گرفته باشد به جای اینکه در یک سیستم سیاره ای دیگر محصور شده باشد.

اگر سیاره نهم محصور نشده باشد، در این  صورت فقط یک امکان وجود دارد: نزدیکتر به خورشید شکل گرفته و بین مدار نپتون در گردش است که فاصله ایجاد شده به وسیله ی  Kuiper Belt Objectپر شده است. در مدتی که در حال رصد این سیاره ی پر رمز و راز و در حال حرکت هستیم، هرگونه اطلاعات که محدودیتی در مشخصه و اصل موضوع  مورد پژوهش ایجاد کند، بسیار سودمند خواهد بود.

با حذف سناریوهای مختلف که در آن نحوه ی تشکیل سیاره مورد بررسی قرار گرفته است، محققان همچنان سؤالات جدیدی در مورد تاریخ و تکامل منظومه شمسی ما مطرح می کنند. سیاراتی که می شناسیم از چه زمانی به وجود آمدند آیا در مدار خودشان به وجود آمدند یا جابجایی باعث پیوستن به مدار شده است، این و سؤالات دیگر هر چقدر به شنناخت چگونگی شکل گیری سیاره ۹ نزدیک می شویم فزونی می یابند.