افق های نو دوباره بیدار شد!

با نزدیک تر شدن فضاپیمای افق های نو به کمربند کوییپر، وقت تست سیستم های آن فرارسیده است.

با اتمام مأموریت کاسینی در جمعه چند هفته پیش، هفته ی بزرگی برای ناسا رخ داد. اگر چه یکی از مأموریت های مهم به پایان می رسد، اما یک مأموریت دیگر برای ساختن تاریخ باقی است.

فضاپیمای افق های نو ناسا به طور موقت برای یک فعالیت کوتاه، در راه رسیدن به هدف فراپلوتونی خود در کمربند کوییپر-جرمی به نام 2014 MU69- بیدار است. این فضاپیما برای ذخیره ی باتری در سفر طولانی خود که هنوز به اتمام نرسیده است، در هفتم آوریل به حالت نیمه فعال یا خواب زمستانی در آمده است. ولی هم اکنون بیدار شده است و تیم مأموریت شروع به چک کردن دستگاه ها، جمع آوری داده ها و همینطور تصحیح مسیر حرکت فضاپیما، برای سه ماه آینده خواهند کرد. این اقدامات قبل از بازگشت فضاپیما به حالت خواب زمستانی و نیمه فعال برای مواجه شدن با MU69 در 2019 خواهد بود.

چند دلیل برای قرار دادن فضاپیما در حالت نیمه فعال وجود دارد: این کار باعث کاهش هزینه های عملیاتی مأموریت و همچنین کاهش فرسودگی دستگاه ها و سیستم های محاسبات روی صفحه ی فضاپیما می شود.

در طی دوره ی خواب زمستانی، کامپیوتر ِ پرواز ِفضاپیما به صورت فعال، سیستم های غیرفعال و در حال خواب را نمایش می دهد. این کامپیوتر، تیم مستقر در زمین را هر هفته با یک گزارش، مطلع می سازد. در 22 دسامبر، افق های نو دوباره به حالت خواب زمستانی درخواهد آمد و در 4 ژوئن 2018 نیز بیدار خواهد شد. سپس سیستم های فضاپیما، از 4ژوئن تا روز سال نو 2019 در انتظار مواجه شدن با MU69 فعال باقی خواهند ماند.

MU69، 6.5 میلیارد کیلومتر دورتر از زمین به دور خورشید می چرخد و همچنین از 1.5میلیارد کیلومتری مدار پلوتو گذر کرده است.

اگرچه افق های نو در حال حاضر برای جرمی در کمربند کوییپر رهبری می شود، اما تیم عملیاتی مأموریت یک تصحیح مسیر اضافی نیز در 9 دسامبر انجام خواهد داد که این مسیر در زمان نهایی مواجه شدن افق های نو با جهان اسرارآمیز قفل خواهد شد.

افق های نو قبل از خاموش شدن و غیرفعال شدن در آوریل، به طور پیوسته از قبل از پرواز خود به پلوتو در ژولای 2015 فعالیت داشته است. این فضاپیما در حال حاضر بیشتر از 5.8 میلیارد کیلومتر از زمین فاصله دارد و در نهمین روز پرواز خود در 2019 به 3500-10000 کیلومتری MU69 درخواهد آمد. این پرواز در ارتفاع کم، دورترین برخورد سیاره ای در تاریخ بشر خواهد بود و اطلاعات خیلی بیشتری از آنچه ستاره شناسان در روی زمین راجع به کمربند کوییپر به دست آورده اند، آشکار خواهد کرد.

رصدهای اکتشافی افق های نو با روش های جدید، تغییراتی اساسی ایجاد کرده است و این تغییرات تا زمان واضح تر کردن تصویر ما از منظومه شمسی کنونی و شرایط پیدایش آن در خیلی قبل تر ادامه خواهد داشت.

منبع: www.astronomy.com