برای اولین بار تلسکوپ فضایی هابل موفق به کشف بخار آب در یک سیاره فراخورشیدی شد.
تا آنجا که ما می‌دانیم،زمین تنها جایی است که در آن حیات وجود دارد. اما با وجود میلیاردها ستاره در کیهان، احتمالا زمین بهترین مکان برای زندگی نیست.
یکی از این اجرامی که در تب و تاب اکتشافات کیهانی خودنمائی می‌کند، سیاره چهارم منظومه شمسی است. سیاره قرمز رنگی که در لاتین Mars نامیده می‌شود، در عربی به مریخ معروف است و ایرانیان آن را بهرام می‌نامند. سیاره ای که هر چند مدت یک بار، با اخباری جدید توجه عموم را به خود جلب می‌کند.
سالهاست که بشریت همسایگان هوشمندی را در میان ژرفای سرد و تاریک فضا متصور می‌شود و برای دستیابی به این کشف بزرگ لشگری از پیچیده ترین کاوشگر های فضایی را به کار برده است. به اعتقاد برخی از دانشمندان ایجاد حیات و تکامل آن در زمین می تواند در هرکجای دیگر عالم نیز روی دهد و به بیان ساده‌تر حیات یک پدیده‌ی کیهانی است. اما برای یافتن موجودات هوشمند فرازمینی ابتدا باید به دنبال زیست فرازمینی باشیم و دست‌یابی به این هدف نیازمند آگاهی از حضور یا عدم حضور ملکول‌های زیستی و پیش‌ساز‌های آن در محیط میان‌ستاره‌ای است.
سیاره مریخ اغلب به دلیل شباهت هایش با سیاره ی ما،به عنوان "همزاد زمین" درنظر گرفته می شود.هر دو سیاره ی خاکی هستند، کلاهک های یخی و قطبی دارند و هر دو (روزگاری) جو زیست پذیر و آب ِ مایع بر روی سطح خود داشته اند. اما از طرف دیگر،این دو کاملا متفاوت هستند.اما هنگام بررسی اتمسفرها و اقلیم هایشان، مریخ واقعا جدا از زمین رده بندی می شود.